Mamy pomysl na przeniesienie serwisu, jest szansa ze wszystko zostanie bez zmian, w cišgu kilku najbliszych dni moga pojawic sie przerwy techniczne, caly czas dzialamy.
:: STRONA ::

:: STOWARZYSZENIE ::

:: ZAWARTOŚĆ STRONY ::

:: Logowanie ::
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
:: Ks. Roman Radliński ::
Dn. 23.05.2010 r.

KS. PRAŁAT ROMAN MARIAN RADLIŃSKI

Urodził się 5 sierpnia 1871 r. w Warszawie

Święcenia kapłańskie przyjął 4 marca 1894 r.
w Katedralnym Kościele Św. Jana w Warszawie
z rąk J.E. Ks. Arcybiskupa Wincentego Popiela.

Zajmowane stanowiska



1. Wikariusz par. Gostynin od dn. 9 III 1894 r.
2. Wikariusz par. Wszystkich Świętych Warszawa od dn. 4 V 1895 r.
3. Prefekt szkół powszechnych Warszawa od dn. 1 X 1899 r.
4. Proboszcz par. Nieborów od dn. 27 X 1903 r.
5. Wicedziekan dekanatu łowickiego z/s w Nieborowie od dn. 16 XI 1906 r.

6. Proboszcz parafii Biała (Rawska)1 od dn. 7 VIII 1908 r.
7. Dziekan Rawski od dn. 12 V 1915 r.
8. Dziekan Bialski od dn. 1 VII 1919 r.
9. Kanonik honorowy od dn. 9 X 1919 r.
10. Prałat Kapituły Łowickiej od dn. 19 III 1940 r.
11. Spowiednik specjalny III Zakonu Św. Franciszka w Białej Rawskiej
od dn. 13 XII 1943 r.2


Portret ks. Radlińskiego z 1944 r.

Ksiądz prałat Roman Radliński, bardzo związany z parafią w Białej Rawskiej,
w której dane mu było pracować przez niemal czterdzieści lat, po przeprowadzeniu jej wiernych przez trudny okres dwóch wojen światowych, zmarł w konfesjonale kościoła w Białej Rawskiej w dniu 23 marca 1947 r.3
Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Białej Rawskiej,we wspólnym grobie z ks. kan. Jakóbem Godlewskim.




Praca w parafii bialskiej4

W 1909 r. powstał projekt powiększenia kościoła. Projekt opracował architekt warszawski Dziekoński. Z tego czasu znajdujemy szereg fotografii wykonanych przez Dziekońskiego. Miały być dobudowane dwie boczne nawy. Po prawej stronie, przy bocznej nawie miała być zbudowana dzwonnica. Projekt wówczas niestety upadł. Nie zgodzili się na niego parafianie, twierdząc "(...) że morga tego nie wytrzyma (...)"5.
W latach 1910 - 11 r. staraniem księdza Radlińskiego wykonane zostało obmurowanie cmentarza grzebalnego.
W dniach 5 - 7. 05. 1911 r. miała miejsce w parafii wizytacja duszpasterska, którą przeprowadził sufragan warszawski ks. biskup Kazimierz Ruszkiewicz, biskup tytularny Berissy.6
W dniu 28. 02. 1913 r. została w kościele parafialnym erygowana Droga Krzyżowa.7
W czasie I wojny światowej 1914 - 1918, plebania w Białej (podobnie, jak inne położone na bezpośrednim zapleczy frontu) była oparciem dla wielu kapłanów z okolicy, których z powodu działań wojennych usunięto z parafii. "(...) W 1915 r. ks. R. miał na wigilii 18 kapłanów wraz z kapelanami wojskowymi. Całe rodziny włościan, pozbawionych dachu nad głową, zapełniały obory i zabudowania plebańskie. (...)".8

W tym też czasie ks. Radliński, doprowadził do założenia w parafii Biała klasztoru sióstr Felicjanek. Miały one prowadzić w parafii Akcję Katolicką. Klasztor został usytuowany w należącej do parafii oborze, przerobionej wcześniej z myślą o usytuowaniu tam szpitala wojennego. Szpital nie powstał, zaś w adaptowanych pomieszczeniach ss. Felicjanki urządziły sobie klasztor. "(...) Przybyło ich cztery z Warszawy. Prowadzą ochronkę, do której uczęszcza 30 dzieci, przedszkole, Stowarzyszenie Młodzieży żeńskiej, pracownię robót kościelnych itp. Parafianie obiecali im kawałek ziemi na pobudowanie. (...)".9
W czasie pracy ks. Radlińskiego w parafii Biała, przynajmniej dwa razy odnawiany był kościół. Pierwszy raz w 1929 r., przez malarza Kamińskiego. Drugi raz w 1936 r. przez Tadeusza Adolfa Głębockiego artystę malarza.
Ksiądz Radliński doprowadził też do przebudowania zabudowań gospodarczych.

W 1916 r. ks. Radliński doprowadził do postawienia, przy rozwidleniu dróg wiodących do Orlej Góry (obecna ul. Wojska Polskiego) i Koprzywny (obecna ul. Ogrodowa), figury "(...) Pana Jezusa błogosławiącego parafię, jej lud, jej pola i chaty.


Na figurze jest też płaskorzeźba św. Marka. (...)".10


Przynajmniej trzykrotnie w czasie, kiedy proboszczem bialskim był ks. Radliński, miały miejsce rekolekcje misyjne prowadzone przez oo. Redemptorystów. Dowodem na to był stojący na cmentarzu przykościelnym, przed głównymi drzwiami kościoła krzyż misyjny oo. Redemptorystów, z datami 1921, 1926, 1932 oraz wypisaniem warunków odpustów.

W 1929 r. miała miejsce konsekracja dwóch nowych dzwonów, którą przeprowadził ks. biskup Antoni Szlagowski. Dzwony ufundowane zostały z ofiar i dobrowolnych składek parafian. Odlane staraniem ks. Radlińskiego w Pustelniku, w 1922 r. Mniejszy miał imię "Franciszek", większy zaś "Jan". Wcześniejsze trzy dzwony w 1915 r. zabrali Rosjanie i ich nie zwrócili.
W latach 1930 - 1932, staraniem ks. kan. Romana Radlińskiego wzniesiono wysoką na 25 metrów dzwonnicę z cegły. Plan na nią dał architekt wojewódzki Pallado.


W zamierzeniach księdza proboszcza, spód dzwonnicy po wykończeniu miał tworzyć kaplicę przedpogrzebową.
Zamierzenie to doprowadzone zostało do realizacji dopiero po długich latach, dzięki ks. kan. Józefowi Jerominowi. Górną część dzwonnicy tworzy ośmiokąt pokryty daszkiem z czerwoną dachówką. Starą, drewnianą dzwonnicę, w czasie I wojny światowej, Rosjanie rozebrali na ogień.
W 1935 r. został w parafii erygowany III Zakon św. Franciszka. Zgoda została wydana przez br. Baptistę a Bodegrawen kapucyna, za zezwoleniem władzy biskupiej z dnia 22 lipca 1935 r. Patronem Bractwa był św. Wojciech. Wprowadzenie odbyło się 5 sierpnia 1935 r.



Ksiądz Radliński przed plebanią. Zdjęcie ze zbiorów prywarnych.

W 1936 r. staraniem Ks. R. Radlińskiego odnowione zostały ołtarze boczne. Odnawiał je osobiście Jan Rutkowski z Dańkowa, syn Władysława Bończy Rutkowskiego. Autorstwa Wł. Bończy - Rutkowskiego są dwa obrazy znajdujące się w ołtarzach bocznych: "Przemienienia Pańskiego" i "Św. Rocha". Przyjaciel artysty Jan Moniuszko jest z kolei autorem obrazu "Śmierć św. Wojciecha".



Księża z ministrantami. Zdjęcie z 1943 r. ze zbiorów Pani Barbary Kaczmarskiej. Od lewej ks. Waśkiewicz, w środku ks. proboszcz Radliński, po prawo ks. Urbanek.
W dolnym rzędzie, czwarty od prawej P. Jacek Dolecki, syn ówczesnej nauczycielki Szkoły Podstawowej w Białej Rawskiej P. Marii Doleckiej. Pani Maria Dolecka po wyzwoleniu, od 12. 02. 1945 r. pełniła obowiązki Kierownika tej Szkoły. P. J. Dolecki odnalazł siebie na zdjęciu po przeszło 65 latach, z sentymentem wspomina czas spędzony w Białej, dzieląc się wspomnieniami z członkami Bialskiego Stowarzyszenia Historycznego. Obecnie jest emerytowanym nauczycielem, mieszka w Warszawie.


Po II wojnie światowej, kościół w Białej Rawskiej był w opłakanym stanie. Dachy przeciekały, mury wieży i częściowo kościoła groziły zawaleniem. Pomimo różnic światopoglądowych, ks. Radliński uzyskał od Władysława Kowalskiego - ówczesnego Ministra Kultury i Sztuki, związanego z terenem gminy Biała Rawska więzami rodzinnymi - pomoc w zakresie przydzielenia materiałów budowlanych, a przede wszystkim blachy na pokrycie zniszczonych dachów.11 Remont dokończył niestety już jego następca.
Ksiądz prałat Roman Radliński zmarł. Pogrzeb księdza stanowił wielkie wydarzenie w historii parafii. Zgromadził wielkie rzesze wiernych, czego dowodem są fotografie wykonane w czasie tej smutnej uroczystości.



Pogrzeb ks. Radlińskiego. Zdjęcie ze zbiorów Pani Barbary Kaczmarskiej.


Opracował: Andrzej Walczak - Bialskie Stowarzyszenie Historyczne.



1. Nazwa Biała Rawska oficjalnie zaczęła być używana po 1925 r., kiedy to wydane zostało Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 5 września 1925 r. o rozciągnięciu na miasto Białę Rawską w powiecie rawskim mocy obowiązującej dekretu z dnia 4 lutego 1919 r. o samorządzie miejskim (Dz.U. 1925 nr 98 poz. 697). Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 27. 09. 1925 r.

2. Dane odnośnie pracy duszpasterskiej uzyskano z Kurii Metropolitalnej Warszawskiej, dzięki uprzejmości Kanclerza Kurii księdza Grzegorza Kalwarczyka oraz archiwistki siostry Bożeny Frynas.

3. Ustalenia na podstawie prowadzonej w Parafii Kroniki. Fotokopie udostępnił P. Grzegorz Pazura.

4. Ks. Jan Wiśniewski "Opis historyczny Parafii Biała Mazowiecka", Mariówka Opoczyńska 1939, s. 11 - 15.
Najważniejsze wydarzenia z pracy w Parafii Biała Rawska ustalono na podstawie prowadzonej wówczas w Parafii Kroniki. Fotokopie udostępnił P. Grzegorz Pazura.

5. Ks. Jan Wiśniewski "Opis ...", s. 13.

6. J. Pałyga, "Ziemia rawska w tysiącleciu", Mała Wieś Nowa 1986, rękopis w Bibliotece Narodowej, Akc. 13855/I-4, fotokopia w posiadaniu autora, s. 179.

7. Ks. Jan Wiśniewski "Opis ...", s. 11.

8. Ks. Jan Wiśniewski "Opis ...", s. 15.

9. Ks. Jan Wiśniewski "Opis ...", s. 15.

10. Ks. Jan Wiśniewski "Opis ...", s. 14.

11. Zdzisław Niewola "Lata przełomu. Tom III", Warszawa 2004, s. 310 i nast.

:: Komentarze ::
Brak komentarzy.
:: Dodaj komentarz ::
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
:: Oceny ::
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
:: KLIKNIJ ::

JESTEŚMY NA FACEBOOKU


Cyfrowe Archiwum Tradycji Lokalnej
:: DREWNIANE DOMY ::

Link do albumu

Link do zestawienia fotografii
:: ZE STAREJ PRASY ::

Wieś Ilustrowana art. z 1910 r.- "Rawskie"
:: Shoutbox ::
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Piotr Klempnerowski
13.02.2012 15:30:18
Bardzo interesująca strona i pomysł na Stowarzyszenie. Gratuluję.


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl